Çınar Ağacım

Bir yazarın baba özlemiyle kaleme alıp sahneye taşıdığı anlatı. Özlem kelimelere, kelimeler bir bedene, bir sese ve sahneye dönüşüyor. Anlatıcı, babasının ölüm yıldönümünde yine onun için, onunla konuşur gibi sahneye çıkıyor ve özlediği yerden anlatmayı sürdürüyor.